يكي از مشكلات سوراخكاري ارتوپدي نظير جراحي جمجمه و مهره‌هاي كمر‌، تخليه بافت اسفنجي مركز استخوان است كه باعث آسيب جدي به بيمار شده و دوران بهبودي را طولاني‌تر مي‌كند. تشخيص عبور مته از بخش كورتيكال و ورود به بافت اسفنجي نياز به تجربه و دقت زياد جراح دارد. طراحي و ساخت يك دريل جراحي هوشمند مي‌تواند به جراحان در بهبود عمل جراحي كمك كند. بنابراين نياز به تجهيزي است كه بتواند به‌راحتي به دريل‌هاي موجود اضافه شده و زمان عمل جراحي را بهينه و امكان استفاده چندين باره از تجهيزات را محيا كند. در اين مطالعه راه‌حل جلوگيري از ورود مته به بافت اسفنجي مورد بررسي قرار گرفته است. اين راه حل تعبيه و پياده‌سازي سيستم تشخيص بافت مي‌باشد. در اين سيستم مكانيكي با تغيير بافت از استخوان متراكم كورتيكال به بافت نرم‌تر اسفنجي، مته جراحي متوقف گرديده و آسيبي به بافت اسفنجي نمي رسد.

يكي از مشكلات سوراخكاري ارتوپدي نظير جراحي جمجمه و مهره‌هاي كمر‌، تخليه بافت اسفنجي مركز استخوان است كه باعث آسيب جدي به بيمار شده و دوران بهبودي را طولاني‌تر مي‌كند. تشخيص عبور مته از بخش كورتيكال و ورود به بافت اسفنجي نياز به تجربه و دقت زياد جراح دارد. طراحي و ساخت يك دريل جراحي هوشمند مي‌تواند به جراحان در بهبود عمل جراحي كمك كند. بنابراين نياز به تجهيزي است كه بتواند به‌راحتي به دريل‌هاي موجود اضافه شده و زمان عمل جراحي را بهينه و امكان استفاده چندين باره از تجهيزات را محيا كند. در اين مطالعه راه‌حلي براي كنترل پيشروي مته و جلوگيري از ورود مته به بافت اسفنجي مورد بررسي قرار گرفته است. اين راه‌حل، تعبيه و پياده‌سازي سيستم تشخيص ميزان پيشروي مته داخل استخوان است، در صورتي‌كه جراح از طريق عكس‌هاي راديولوژي، ضخامت بخش كورتيكال استخوان را بداند مي‌تواند از اين سيستم استفاده كرده و در يك ميزان مشخص پيشروي، سوراخكاري را متوقف نمايد تا آسيبي به بافت اسفنجي نرسد.